HOK JOS VERCAMMEN - Olympiadeduif Allround Dortmund 2026

Deze week trokken we op de koffie bij Hok Vercammen in Vremde, deelgemeente van Boechout en gelegen in de zuidoostrand van metropool Antwerpen. Met enige zin voor humor zou je Jos (75) en Lars (36) dus “vremdelingen” kunnen noemen en hun duiven zijn dus eigenlijk “vremde vogels”! Dit is natuurlijk alleen grappig voor wie het Vlaamse dialect beheerst.

Zo “vreemd” zijn Jos en Lars echter nu ook weer niet. Ze zijn gewoon goede melkers, en vooral, ze hebben hele goeie duiven, en daar is niets vreemds aan. Jos speelt al sinds zijn zeventien met de duiven en Lars heeft het dus met de fruitpap mee binnengekregen. Het mag ook gezegd worden dat Jos al decennia top speelt. Hij is geen gewone meeloper, of ook geen “topper” die één uitschieter behaalt en daar jaren op teert. Vader en zoon Vercammen zijn dus niet zomaar wat liefhebbers. Nee, ze bekijken de zaken nuchter en professioneel en onder andere daarom draaien ze al zoveel jaren mee aan de top. De jarenlange selectie heeft ervoor gezorgd dat ze een allround familie van duiven hebben gecreëerd die kan winnen van 100 tot 750 km in alle omstandigheden.

Jos in de lappenmand

2025 was echter anders dan de voorgaande jaren. Vader en zoon verdelen normaal gezien de taken. Eten geven bijvoorbeeld is normaal gesproken Jos zijn taak. Eind april moest Jos echter geheel onverwachts opgenomen worden in het ziekenhuis om een nieuwe hartklep krijgen. Ook al is dit tegenwoordig een standaardoperatie geworden, het blijft een gevaarlijke en zware ingreep.
Op zo’n moment zijn duiven natuurlijk even bijzaak. Wanneer je echter prof bent, moet alles natuurlijk wel gewoon doorgaan. In de duivensport kan je niet even enkele maanden niet meedoen, dan is je seizoen sowieso verloren. Dus moest Lars de mouwen opstropen.
Jos: “Ik moet in alle eerlijkheid toegeven dat hij (Lars) het fantastisch gedaan heeft zonder mij. En nee, dat “pikt” niet, integendeel, ik ben heel fier op hem. Die eerste vlucht toen ik in het hospitaal lag was er direct boenk op. (27/04 Noyon 2.239 oude + jaarse : 1-4-14-18-20... 26/42). Maar hij heeft natuurlijk ook maar twee handen, hierdoor zijn we bijvoorbeeld veel later met de jongen gestart dan normaal.”

Het systeem Vercammen

Op de hokken in Vremde zitten 39 kweekkoppels. Ook uit de weduwnaars wordt gekweekt (vorig seizoen een 50 jongen) en zo komen ze aan 180 jongen om mee te spelen. De vliegploeg bestaat uit 40 weduwnaars en 40 duivinnen die allen op klassiek weduwschap gespeeld worden, met thuisblijvende partner dus. Daarnaast is er ook nog een ploeg van 20 duivinnen die als jong enkel Quiévrain gevlogen hebben. Met deze laatste moeten ze natuurlijk het jaar erop wat meer geduld hebben.
Begin januari worden de weduwnaars gekoppeld en ze mogen een nest uitbroeden. De duivinnen trainen eerst nog op het hok waar ze als jonge duiven zaten. Pas in maart worden ze gekoppeld, tijdens deze periode worden ze dan overgewend en mogen ze één jong grootbrengen, het andere gaat naar bonnenkopers. Dat ene jong dient om hen drang te geven naar het nieuwe hok. Duiven blijven nu eenmaal graag daar waar ze hun eerste nest gehad hebben.

De weduwnaars beginnen ze uit te laten eind februari. De jaarduivinnen worden begin april opgeleerd, de oude krijgen daarna een spoedcursus, vliegen eind april hun eerste Noyon en kunnen dan mee op de halve fond. Met de oude wordt niet veel gereden, een keer of vier tot Vilvoorde en tussendoor gaan ze een paar keer mee op Quiévrain. De jaarse worden redelijk intensief opgeleerd in de periode dat ze op nest zitten.

Weduwnaars en vliegduivinnen worden verduisterd van begin maart tot 20-25 april voor de weduwnaars. Bij de duivinnen wordt dit wat langer aangehouden, hoelang verschilt wat van jaar tot jaar (14-15 uur donker). Daarna worden ze bijgelicht, maar niet perse tot de langste dag, eerder ergens tot begin augustus. Ook de jongen worden verduisterd. De eerste ronde van begin maart tot eind mei, de tweede en derde ronde tot 10 juni ongeveer. Allen worden ze nadien ook bijgelicht.
Het opleren van de jongen begint wanneer Jos en Lars vinden dat ze er klaar voor zijn. Normaal gesproken is dat ergens half mei, vorig seizoen was dit door de omstandigheden pas eind juli. De jaarduiven van dit jaar hebben dus nog niet heel veel ervaring. Met vroege jongen wordt één keer per week gereden tot ze klaar zijn voor hun eerste Noyon. De jongen worden gewoon op de schuifdeur gespeeld vanaf hun eerste Noyon. 
Om na het seizoen te mogen aanblijven moeten ze zich tonen als jonge duif. Gewoon op tijd is niet genoeg, ze moeten zeker een aantal keer kop gevlogen hebben. Eigenlijk is het simpel, bij echt duivenweer moeten ze goed kunnen presteren. Kunnen ze dit, dan mogen ze blijven.

Alleen meegeven als er winstkansen zijn

Jos en Lars winden er geen doekjes om, ze geven alleen mee als ze kans maken om te winnen. De roofvogel en de hoogspanningskabels maken al genoeg slachtoffers, dit jaar zijn er al 14 gepakt en 20% van de verliezen zijn aan de kabels te wijten. Ze willen daarom ook niet het risico nemen om ook nog eens duiven te verliezen op vluchten waarop ze toch geen kans maken.
Bij slecht weer blijven ook sowieso de beste duiven thuis. Slecht weer voor Vercammen is harde wind uit het westen tot zuidwesten. Dan kan het wel zijn dat er zelf mee gereden wordt of dat ze meegaan op Quiévrain.
Aan huis wordt er eenmaal per dag getraind. Ze vliegen dan een uur vrij. Ze worden dus niet aan het vliegen gehouden maar trainen normaal gesproken uit zichzelf goed. Eerst is het om 10u de beurt aan de weduwnaars en om 13u30 mogen de duivinnen hun vleugels strekken.
Bij de inkorving wordt er niets getoond. Bij thuiskomst krijgen ze wel hun partner te zien en dit van bij de start van het weduwschap. Ze blijven bij elkaar tot ’s avonds of de volgende ochtend. Dit laatste is normaal pas richting einde seizoen. 
De duivinnen vliegen alle weken, de doffers niet. Wanneer ze geen nationaal vliegen gaan ze de mand in voor een Noyon op zondag. Vliegen ze twee nationale vluchten na mekaar dan trainen ze maar tweemaal tijdens de week. Ze vliegen dan genoeg kilometers en veel trainen is dan ook niet nodig om de conditie op peil te houden.

De hokken

De vlieghokken beschikken over grote ramen die bij warm weer open gezet worden voor afkoeling en een goede verluchting. Een hok bestaat uit een broedhok, een volière en twee rusthokken.
Het hok van de jonge duiven is een ruim hok met roosters op de bodem en overal kleine bakjes. Er is achter de vlieghokken een gang naar een hok met broedbakken. Bij thuiskomst staan deze hokken open om de duiven te motiveren.

De toppers

Enkele duiven staken er duidelijk bovenuit. Natuurlijk Olympiadeduif “Olympic Turbo Ito” (B23-6062091) tevens winnaar 1e Nat. zone Argenton 561 d. en hij werd ook 2e Belgische Asduif World Best Pigeon Allround. Jos vindt hem de beste doffer die hij ooit op zijn hok heeft gehad. Oké, eigen kind, mooi kind natuurlijk. Langs de andere kant, wanneer iemand die al zoveel jaren aan de top speelt, iemand die al zoveel duiven heeft zien passeren, deze duif de beste doffer vindt, dan zegt dit natuurlijk wel iets over de kwaliteiten van deze duif.
Als jong vloog hij Noyon en Bourges. Hij werd begin januari gekoppeld en er werd vier keer met hem gereden. Hij had al tien goeie prijzen, en stond dus al hoog in de ranking. Hij had zich in principe nog kunnen verbeteren. De omstandigheden waren echter niet ideaal. Lars wilde hem nog wel meegeven maar Jos stelde zijn veto en de duif werd thuisgelaten, maar eindigde alsnog als 3e Belgische Olympiadeduif Allround Dortmund 2026.

“Maété 2” (B23-6062110) won 1e Nationaal Bourges 8132 oude (snelste 19.188 d.). Haar naam is misschien een beetje verwarrend. Ze is een volle zus van “Maété 1” de provinciale winnares Melun (1e Prov. Melun 5703 d. + snelste 6017 d.) twee jaar geleden. Deze duivin werd vernoemd naar de echtgenote van Lars, helaas ging ze verloren. De duif, niet de echtgenote. Daarom werd deze topper dan maar “Maété 2” gedoopt. 

Duivin “BMW” (B23-6062272) won op Bourges 2e Nat. 5.529 d. en 32e Nat. 9.654 d. (1e Nat. zone 912 d. en 3e Nat. Zone 652 d.) maar ze weet op alle afstanden te winnen. Zo won ze 1e Noyon (snelste 6.672 d.), 1e Melun (snelste 722 d.) en 1e Sermaises (snelste 1.977 d.). De moeder van “Maété” en de vader van “BMW” zijn trouwens broer en zus. “BMW” is een kleinkind van “Mustang”.

“Black Elektro” (B22-6020131) vloog vorig jaar geen volledig seizoen meer, maar alvorens naar het kweekhok te verhuizen vloog hij toch nog een 70e Nat. Argenton. In de voorgaande seizoenen won hij onder andere 2e Nat Bourges 5.529 d en vloog nog twee keer top 20 nationaal en twee keer top 40. Maar ook op de kortere vluchten liet hij zich opmerken met onder andere 1e Sermaises 766 d. “Black Elektro” heeft trouwens dezelfde vader als “Maété 2”.

“Maété 2”, “Black Elektro” en “BMW” zijn allen achterkleinkinderen van “Elektro” (B08-6174630, zelf nooit gevlogen), een echte stamvader op het Hok Vercammen. Die andere stamvader van de kolonie “Mustang” (B14-6175237, 1e Nat. Châteauroux 33.018 d.) vinden we ook weer terug in de pedigrees van alle vier de duiven.

Voeding en medicatie

Op het menu in Vremde staat al jaren Versele-Laga. Voor het vliegseizoen krijgen ze 50 tot 75% Gerry Plus aangevuld met Master Weduwschap. De Master Weduwschap bestaat dit jaar niet meer, dus moeten ze nog bekijken wat ze als alternatief zullen geven. Champion Plus Black Label is een goede kanshebber. Tweemaal daags wordt er ruim gevoerd en na een halfuurtje wordt het eten weggenomen. Tijdens het seizoen krijgen ze dezelfde mengeling tot dinsdagochtend, daarna 100% Master Black Label tot aan de inkorving. De laatste voerbeurt enkele uren voor inkorving bestaat uit vetrijk voedsel, pinda’s, gepelde zonnepitten, kempzaad en snoep. Bij thuiskomst krijgen ze Belgasol (Belgica-De Weerd) en Optimal Start van Versele-Laga.

Voor aanvang van het vliegseizoen wordt er zes dagen een tricho-product over het eten of in water voorzien. Ook krijgen ze voor het seizoen gedurende acht dagen een kuur van Prange Suppe, tijdens het seizoen krijgen ze dit de dag voor inkorving. Omdat ze al jaren amper problemen hebben met de luchtwegen wordt hier maximaal één of twee keer per seizoen voor behandeld, en altijd na advies van dierenarts Vincent Schroeder of Bernard Cottenie. Na thuiskomst krijgt iedere duif ook gele druppels in de neus en wekelijks krijgen ze Sedochol en een product ter stimulatie van de darmflora. Na afloop van het seizoen krijgt iedere duif op het hok een kuur met Parastop of Para-coli tegen paratyfus.

We willen graag afsluiten met de mededeling dat het ondertussen terug goed gaat met de gezondheid van Jos. Tijdens ons gesprek met drie voerde hij weer als vanouds het hoogste woord. Hij bruist weer van energie.