FREDERIK MOTTON - Tweemaal 1e Nationaal Kampioen en Superstar van het Jaar Snelheid 2025

Neerheylissem ligt aan het drieprovinciënpunt waar Waals-Brabant, Luik en Vlaams-Brabant  aan elkaar grenzen. Het is zelfs bijna een vierprovinciënpunt, want ook als ze in Limburg de barbecue aansteken, ruik je het tot hier. Hier treffen we onze vitessekoning, onze Superstar van het Jaar Snelheid, Frederik Motton (36). 

Frederik woont, zo mag je gerust stellen, bijna pal op de taalgrens. Neerheylissem is in de streek beter gekend als Hélécine. Geboren in Tienen kwam Frederik samen met echtgenote Zoë en oogappel Finn (2) vijf jaar geleden terecht hier in Wallonië op een zucht van Vlaanderen. Eigenlijk woont hij nog steeds in zijn geboortestreek.

Van distelvinken tot duiven

Frederik werkt als bedrijfsjurist voor een consultancybedrijf uit het Leuvense. Gelukkig kan hij regelmatig van thuis uit werken, bovendien is het op de firma ook minder druk in de zomer. In de winter is hij vaak maar één dag van thuis uit aan de slag, maar tijdens het vliegseizoen kan dit oplopen tot drie à vier werkdagen in de week. Zo is de job en een jong gezin toch nog mooi combineerbaar met competitieve duivensport.
Dat het combineerbaar blijft, is ook omdat Frederik het slim aanpakt. Ten eerste heeft hij niet teveel duiven, 22 duivinnen die gespeeld worden van vitesse tot grote halve fond. Daarnaast werkt hij intensief samen met Matthias Coel (Boortmeerbeek). De heren zijn, dixit Frederik zelf, luxemelkers. Al hun kwekers zitten immers in de ouderlijke tuin van Motton waar vader Jos de verzorging op zich neemt en zich volledig ontfermt over de kwekers. Zo kunnen Frederik en Matthias zich 100% concentreren op de vliegers. Een luxesituatie inderdaad, maar vooral ook een moderne, aangename manier om met de duiven te spelen. Frederik en Matthias willen vader Jos hier nogmaals heel hard voor bedanken.

Het is maar goed dat Frederik een manier gevonden heeft om werk, gezin en sport te combineren, want hij is absoluut competitief. Vader Jos was geen melker, maar hij hield wel distelvinken. Via twee aangevlogen duiven in 2004 rolde Frederik eigenlijk per ongeluk in de duivensport en de zoon zou later de vader aansteken. Boven het kippenhok kwam een duivenhok. Als vogelliefhebber kwam Jos bij dierenarts Raf Herbots. Zo ging Frederik eens letten bij Herbots en hij was verkocht. Het zien thuiskomen van de duiven had hem begeesterd en een duivenmelker was geboren.
Een belangrijke leermeester voor de jonge Frederik was ook wijlen Florent Materne, die de jonge snaak met raad en daad bijstond en hem de kneepjes van de sport leerde. In de beginjaren waren de resultaten echter niet wat de competitieve Frederik voor ogen had.

Frederik is een winnaar, als hij iets doet wil hij het goed doen en meedoen om de hoop te vullen ligt niet in zijn karakter.
Na perikelen met vogelgriep in 2007 nam hij in samenspraak met vader de beslissing het ernstiger te gaan nemen. Via een vakantiejob bij Herbots in 2006 (en vele daaropvolgende zomers, waarvoor hij de familie Herbots ook nogmaals wil bedanken) kwam hij met meer liefhebbers in contact. Er verhuisden vele duiven van Herbots naar Tienen maar er werden ook duiven bijgehaald bij mensen als Danny Van Avondt (Haacht), Veulemans-Perilleux (Vissenaken), Fam. Houben (Itegem), Florent Materne (Tienen)... Florent koppelde de bijgehaalde duiven.

In 2008 begon hij dan zijn eerste nationaals te spelen. Met de jonge duiven werd deelgenomen aan de vier nationale vluchten, met als resultaat 12e Nationaal Kampioen Jeugd 2008 en vier vermeldingen bij de provinciale asduiven. Alles bleef in stijgende lijn evolueren, in 2009 werd hij 7e Nationaal Kampioen Jeugd 2009 met zelfs twee provinciale overwinningen, waaronder een zonale overwinning op Argenton jaarlingen (3e Nat. Argenton), en in 2010 werd hij 1e Nationaal Kampioen Jeugd met ook een weer provinciale overwinning. Het jaar nadien werd de 2e Nat. Argenton gewonnen tegen 28.000 jonge duiven en in 2013 de 3e Nat. Gueret tegen 15.000 jaarse duiven. 

Motton-Coel

Via Facebook Messenger leerde Frederik al chattend Matthias Coel (40) kennen. Matthias is kind aan huis bij Albert en Francine Derwa-Luxem. Wat Florent was voor Frederik, is Albert voor Matthias, zijn leermeester. Het klikte tussen beide jongelingen en in 2018 werd er besloten om intens te gaan samenwerken. De combinatie Motton-Coel was geboren. Ieder deed ongeveer de helft van de kwekers weg en wat overbleef werd samengevoegd bij vader Jos in de tuin. Ieder krijgt de helft van de jongen en waar kan helpen ze mekaar.
Kweek en aankoop van nieuwe duiven gebeurt samen en in volledig overleg. Vanzelfsprekend is er een klik tussenbeide, anders is dergelijke intensieve samenwerking niet mogelijk. Dit wil echter zeker niet zeggen dat ze alles hetzelfde doen of geven. Beide zijn individuen en hebben een eigen mening. Hoewel ze dezelfde algemene visie hebben, verschillen ze ook. Matthias is meer de optimist waar Frederik vaak eerder de pessimist is. En Frederik vindt de bouw van een duif bijvoorbeeld belangrijker dan Matthias. (Duivinnen moeten kleine bollekes zijn met een korte voorarm en zachte pluimen, als ze hem niet aanstaan vliegen ze er tamelijk snel uit.)
De een geeft die bijproducten, de ander iets anders. Ze leren van en luisteren naar mekaar, maar blijven ieder hun ding doen. Wel delen ze duidelijk een visie op de sport en natuurlijk de passie. Samenwerken maakt het ook gezelliger, je deelt niet alleen risico’s maar ook vreugde of verdriet. Heeft de één een probleem, dan schiet de ander te hulp.

Dat ze er al stonden van jonge leeftijd mag niet verwonderen. Zoals alle kampioenen zijn ze natuurlijk perfectionisten die liefst altijd willen winnen. Ze gunnen mekaar natuurlijk alle geluk, maar ook de onderlinge strijd is genadeloos, genadeloos maar amicaal. Niets zo leuk als je beste vriend aftroeven! Motton is een echte winnaar. Wanneer hij merkt dat bijvoorbeeld Denis Sapin gepakt heeft (Denis woont 15 km in de voorvlucht) en hij er in de achtervlucht niet meer aan kan, dan is de fun voor hem over en gaat hij een koffie drinken. De koffie is dan hopelijk heet, zijn humeur immers ijskoud.

Omdat de samenwerking zo goed verloopt, en om op nog meer plaatsen hun duiven te kunnen testen, wordt er nu ook samengewerkt met Kristof Daniëls (Diest). Frederik kent Kristof goed van zijn vakantiejobperiode bij Herbots en toen Kristof terug ging herstarten werden er al snel plannen gesmeed om jaarlijks een aantal jonge duiven door hem in Diest te laten testen. 

Ona

De eerste ronde gaat sowieso naar Matthias omdat hij waar hij woont, Boortmeerbeek, al veel vroeger met de jongen kan beginnen spelen. Vanaf de tweede ronde komen er dan ook jongen naar Neerheylissem.
De samenwerking begon al snel vruchten af te werpen en in 2019, het eerste jaar van samenwerking, werd “Ona” B19-2039650 geboren. Zij werd 8e Nat. Asduif grote halve fond KBDB 2020 en groeide uit tot superkweekster. “Ona” komt uit Matthias zijn oude soort gekruist met “Pricilla-Vinci” (een dochter uit “Invictus” x “Pricilla” (4e Nat. Asduif GHF) van Albert Derwa, gekoppeld tegen een dochter van sterkweker “Torres” van Davy Tournelle (Rummen).
“Ona” groeide zelf uit tot een topkweekster. Zij is moeder van 16e Nat. Asduif Snelheid 2025 en grootmoeder van maar liefst vier Nationale asduiven. Zo is ze onder andere grootmoeder van “Fiona” B22-2098591, 19e Nat. Asduif Snelheid 2023 en “Liona” B24-2101838, 5e Nat. Asduif GHF jonge duiven 2024. In 2020 kregen ze een aantal biedingen op “Ona”, maar ze besloten haar te houden en sindsdien hebben ze haar jaarlijks gekoppeld tegen heel wat topdoffers van topliefhebbers.
Eén van die topliefhebbers waar Frederik en Matthias mee aan samenkweek deden, was Davy Tournelle. “Ona” werd in de zomer van 2021 gekoppeld tegen “Tiësto’s Hero” (zelf ook 13e Nat. Asduif GHF en volle broer van 3e Nat. Asduif GHF en ondertussen topkweker geworden op het hok Tournelle). Ze keerden terug met twee eitjes waaruit twee doffers kwamen. De ene is vader van “Liona” en de andere werd dan dit jaar vader van “Olympic Félona” B22-2098486. Uit beide doffers werden, gelet op de jonge leeftijd, al heel wat andere goede duiven geboren. Zo was het beste jong bij Matthias in 2025 een volle zus van “Liona” (van dit koppel geven ze trouwens de schenking voor de Gouden Duif-viering!), en de andere doffer was dit jaar grootvader van 1e Zonaal Bourges 3400 jonge duiven bij Matthias.

Ook de witkop duiver “Ronan” B25-2056741 is een kleinkind van “Ona”. Hij werd dit jaar 6e Nat. Asduif Snelheid jonge duiven en 1e Prov. Asduif. Hij kwam de eerste weken altijd bij Frederiks eerste jonge duiven thuis en daarom werd hij uitverkozen om snelheid te blijven vliegen. Hij vliegt 5 zuivere 1e prijzen en werd 6e Nat. Asduif met een coëfficiënt van 2,55 over 6 vluchten. Hij heeft ook een uitslag geleverd voor 1e Nat. Kampioenschap Snelheid jonge duiven 2025.
De andere asduif, “Olympic Félona”, is dus tevens een kleinkind van “Ona”. Ze werd 4e Nat Asduif KHF oude duiven 2025 en 2e Olympiadeduif oude Dortmund 2026. Ze won in haar vliegcarrière 40 prijzen waarvan 27 keer per tiental en 9 keer per 100-tal (1e Melun 470 d., 1e Toury 768 d., 3e Lorris 749 d., 3e Toury 754 d., 7e Lorris 1.475 d., 2e Bourges 177 d., 1e Momignies 368 d., 10e Nevers 3.058 d.). 
Ze was een laat jong van 2022 en ging maar een handvol keer mee in haar geboortejaar. Vorig jaar vonden ze haar niet goed genoeg om op de kweek te gaan aangezien ze toen nog maar viermaal per 100 had gevlogen. Frederik en Matthias beslisten dan, gelet op haar afstamming (ze is langs moederskant ook halfzus van 5e World Best Pigeon Allround 2023) om ze nog een jaar op het vlieghok te laten zitten, met bovenstaande resultaten als gevolg.

Het systeem Motton

Vader Jos heeft momenteel het beheer over 26 kweekkoppels en jaarlijks kweekt hij een 100-150 jongen. Dit seizoen startte Motton met twee rondes jongen van telkens 35 stuks. Zijn vliegploeg bestond uit 22 duivinnen die op klassiek weduwschap gespeeld werden. Naar het einde van het seizoen laat hij een aantal duivinnen op nest komen, de beste worden dan gestopt. Voor komend seizoen zitten er nog 8 oude, wat eigenlijk veel is. Meestal heeft hij maar 3 of 4 oude, maar de lichting jaarlingen was zo goed dat er dus meer mochten aanblijven.
Rond Sinterklaas wordt er gekoppeld. De eerste ronde wordt verlegd zodat de tweede al snel volgt. Zoals gezegd gaat de eerste ronde naar Coel, wanneer we spreken van Frederik zijn eerste ronde, dan is dit reeds de tweede kweekronde. De jongen van Frederiks eerste ronde worden op de schuifdeur gespeeld. Zijn tweede ronde jongen bestaat enkel uit duivinnen en die krijgen een oude doffer (de overgebleven partners van de oude en jaarse vliegduivinnen worden hiervoor gebruikt), een beetje zoals Stephan Machiels doet. 
In de winter blijven de duiven in Neerheylissem op het hok, vanaf half februari komen ze voor het eerst terug buiten. Begin april wordt er met de oude een keer of 3-4 naar Gembloux gereden (25 km). Met de jongen wordt laat begonnen, pas eind mei gaan zij voor het eerst de mand in voor een lapvlucht. Met hen wordt er een tiental keer gereden, ook tot verste afstand Gembloux. 
Tijdens het seizoen wordt er iedere week, bij voorkeur op woensdag (dit kan ook dinsdag zijn afhankelijk van het weer), naar Gembloux gereden om zowel de oude als de jongen te lappen. Ook hiervoor kan Frederik altijd rekenen op zijn vader. Bij thuiskomst van deze lapvlucht zitten de partners klaar. Dit is hun motivatie want voor het inkorven van de vlucht wordt de partner niet meer getoond.
Overdag zitten de duivinnen in de volière, ook om onderling paren tegen te gaan. ’s Nachts gaan ze naar het nachthok waar, om dezelfde reden, sinds afgelopen jaar een rollensysteem op de vloer is geïnstalleerd.
Aan huis vliegen ze één keer per dag, normaal gezien ’s morgens. Frederik laat ze vrij trainen en houdt ze dus niet aan het vliegen met een vlag of dergelijke. Bij te heet of slecht weer wordt er niet getraind. 
Begin maart tot 21 juni worden de jongen verduisterd van 17.30 u tot 7.30 u, de duivinnen van begin april eind juni. Half juli begint Frederik bij te lichten tot de laatste vlucht half september, tot 23.00 u blijft het licht dan aan.
Bij thuiskomst van de vlucht krijgen ze eerst drinken en daarna komen ze samen. Hoe lang ze samenblijven kan verschillen, maar ze gaan wel steeds dezelfde dag uit mekaar. Dit gebeurt op gevoel, soms heeft een duivin na de vlucht meer behoefte aan rust dan aan een hevige doffer. Nadat de geslachten gescheiden worden krijgen ze eten.

Frederik is sowieso niet de melker van de regelmaat, de hokken in Neerheylissem zijn geen Zwitsers uurwerk. Alles gebeurt op gevoel en naarmate het uitkomt. Wie kleine kinderen in huis heeft, of gehad heeft, weet dat zij vaak de klok bepalen en niemand anders.
Wanneer de duiven minder presteren kan het bijvoorbeeld eens gebeuren dat de ploegen verwisseld worden. Die naar de vitesse zouden gaan vliegen dan halve fond en omgekeerd. Ook bij te heet weer worden de duiven vaak korter of zelfs thuis gehouden. Dan wordt wel hun doffer gegeven. Ook kan er dan al eens kort gereden worden, gewoon om de gewoonte erin te houden.

De chef en de dokter

Wat voeding betreft kunnen we kort zijn, Motton volgt de voerschema’s van Aidi. Vroeger had hij vaak het probleem dat de duivinnen vanaf donderdag moeilijker aten. Sinds hij is overgeschakeld naar het Aidi-systeem is dit probleem opgelost. In de winter voert hij eenmaal per dag, in de zomer tweemaal. Allemaal dus volgens het Aidi-regime. 

Frederik heeft een bijzondere band met zijn dierenarts. Het is immers zijn vijf jaar jongere neef langs moederskant, Simon Cans. Simon is afkomstig van Landen maar heeft tegenwoordig een praktijk, Neornivet, in Paal (Beringen). 
Simon is een jonge dierenarts, groot voorstander van vaccineren en net als Frederik geen fan van blind kuren. Motton kan zich vinden in de manier van werken en de familiale band maakt de samenwerking extra bijzonder. Met je neef durf je nu eenmaal gemakkelijker in discussie gaan of extra uitleg vragen dan tegenover een vreemde dierenarts. De verschillende vaccinatieschema’s van Simon worden gevolgd voor de kweek, jonge duiven, oude en jaarse (i.e. rota, paratyfus, paramyxo en pokken). Alle medicatie wordt gegeven op aanraden van Simon. Aangezien die passeert ten huize Motton wanneer er getwijfeld wordt, wordt dan in samenspraak gekeken wat er dient te worden gegeven. Simon passeert vaak, of wanneer ze samenkomen op een familiefeest, neemt Frederik regelmatig wat mestzakjes mee. Daags nadien laat Simon dan weten of er moet ingegrepen worden. Zo proberen ze niets aan het toeval over te laten.
De Trichoryza-drops (groene druppel, is hetzelfde als de gele druppel) van Simon worden tweemaal per week toegediend (eenmaal in het water en eenmaal over het eten) en er werd de afgelopen drie jaar geen trichopoeder meer gegeven omdat ze steeds trichovrij zijn.
Als er in de mest coccidiose of wormen wordt vastgesteld, krijgen ze een blauw pilletje (endo/ecto), ook van Simon. 
Qua bijproducten heeft hij van verschillende merken wel een favoriet. Zo krijgen de jonge duiven heel vaak Wonder Pigeon/Wonder Tonic en de oude en jaarse krijgen vaak Lysocur van Comed. Er staat ook altijd een fles Sedochol van Herbovet waarmee het eten na de vlucht wordt natgemaakt en gedroogd met Proteïn Plus van Backs. Voorts wordt Tollyamin van Schroeder tijdens het seizoen ook regelmatig toegediend alsook de kruidenthee van Versele-Laga.

Zo beëindigen we ons gesprek met een gedreven, jonge duivenmelker. Een verstandige kerel die de duivensport op een moderne, efficiënte manier benadert. Een winnaar ook die het haat om te verliezen. Een kampioen die nooit tevreden is en geen excuses zoekt. Wanneer het niet loopt zoals hij wil, gaat hij op zoek naar wat hij beter kan doen. Daarom zijn we er zeker van dat we de naam van Frederik Motton de komende jaren nog regelmatig zullen horen en lezen.

Als afsluiter antwoordt Frederik op de vraag wat het voor hem betekent om Superstar van het Jaar te worden, om die mooie zilveren trofee op zijn kast te mogen zetten.
Frederik: “De afgelopen 3 seizoenen ben ik de Gouden Duif-competitie meer en meer gaan volgen en in 2025 heb ik voor het eerst de vliegploeg ook meer verspreid ingekorfd, elke week drie duiven naar KHF en snelheid gestuurd, iets wat ik andere jaren niet deed, met als doel om meer vermeldingen te halen.
Met 6 vermeldingen was ik dan ook zeer blij, maar het was jammer genoeg niet voldoende om op het hoofdpodium te eindigen dit jaar. Superstar van het jaar worden is dan toch “the next best thing”. Ik vind het mooi om daar te staan. Als je ziet welke snelheidsspecialisten er in die top 10 staan! De combinatie van Superstar staat nog wel mooi naast de titel van Nationaal kampioen in dezelfde discipline. We wisten dat we er kortbij gingen zijn aangezien Matthias het aantal vermeldingen bijhoudt. In de zomer wisten we dat Yannick Deridder op kop stond na 3 maanden. Ik behaalde begin augustus al mijn 4e vermelding met een coëfficiënt van 1,23 (Superstar van de Maand), dus was het toch met veel spanning afwachten of dat voldoende was om de plaatsen achterstand op Yannick goed te maken. Uiteindelijk bleek het voldoende. Oef! (lacht zijn tanden bloot)
Ik ben gewoon heel erg blij dat het me dit jaar eindelijk is gelukt om een aantal van de, in mijn ogen, meest “iconische” beeldjes binnen de duivensport binnen te halen, die van Nationaal kampioen en Superstar van de Maand en het Jaar.”