TEAM EIJERKAMP - 1e Nat. Argenton 15.386 oude

Pulderbos – Een nieuwe naam in het Belgische duivenland, Team Eijerkamp. Twee weken geleden schreven we het al, Hans en Evert-Jan Eijerkamp kochten afgelopen winter de locatie en de duiven van Andre Roodhooft in Pulderbos. Dit om de droom van hun topverzorger Oliver Sabol, en ook een beetje hun eigen droom (zich meten met de absolute top in België) waar te maken. 

Met de provinciale en zonale overwinning op Bourges twee weken geleden, gaven ze al een eerste visitekaartje af. En toen zeiden we al dat Oliver Sabol in de gaten moest worden gehouden. 

Oliver zelf gaf toen al aan, “de komende vlucht wordt niets voor mij - Noyon enkel als training - ik wil er weer staan op Argenton!” En of Oliver er stond, om 13:02:01 u constateerde hij “Belgian Dream” (B24-6178333), goed voor de eerste plaats nationaal bij de oude op Argenton 15.386 oude, bovendien met 1.556,5 m/m tevens de snelste van de gehele lossing van 37.697 oude en jaarlingen. Oliver had op Argenton 21 duivinnen mee en 17 doffers, alles op klassiek weduwschap.
Tijdens dat eerdere gesprek werd ons al duidelijk dat Oliver “gene gewone” is, zoals men hier pleegt te zeggen. We gaven reeds aan dat deze Kroaat wel eens een veelwinnaar zou kunnen worden. Dat was hij reeds in Kroatië én in Nederland, en dat kan hij ook in België worden. Altijd op zoek naar een leuke woordspeling of grappige alliteratie gaven we hem toen de bijnaam “The Croatian Cannibal”. Oliver zelf antwoordde hierop al grappend dat hij liever “Hannibal” genoemd zou worden, omdat die een grote veroveraar was. Natuurlijk was dat een grap, maar het zegt wel iets over de ambitie van deze topper. Laten wij hem dan nu officieel vanaf vandaag aanspreken met “Hannibal the Croatian Cannibal”. Hoe sympathiek hij ook is, er gaan er in de toekomst nog veel vloeken op hem! Kannibalen laten nu eenmaal niet veel over voor de rest.

Chaos is de enige constante

Nu wil u allemaal weten wat zijn geheim is. Olivers geheim is simpelweg 100% inzet van de melker en verder chaos. Oliver houdt er niet van om constant hetzelfde te doen. Hij wil de duiven “scherp” houden door hen niet de kans te geven zich aan te passen aan het systeem. “Als de duiven weten wat er komt, worden zij de baas.”
Oliver: “Ik doe ook altijd graag iets anders dan wat iedereen doet. Als je hetzelfde doet als iedereen, kan je niet winnen. Je moet iets doen om er bovenuit te kunnen steken. Ik doe nooit hetzelfde en ik schrijf ook niets op. Want als je zaken gaat opschrijven herlees je die en herhaal je die. Ik doe alles op gevoel en verander veel van gedacht, want omstandigheden veranderen ook.”

Winnen op jaloezie

De doffers werden 15 januari gekoppeld, de duivinnen begin maart. De winnende duivin was zijn eerste getekende omdat ze eigenlijk met voorsprong zijn beste duif is dit seizoen. Op Toury won ze 1e tegen 4.933 d. Eigenlijk miste ze dit seizoen alleen op Bourges.
In Nederland reed hij nog wekelijks (op woensdag) tussen de vluchten door, in België vindt hij dit niet nodig omdat ze tijdens de week regelmatig meegaan op de vitesse. Zondag voordien vlogen ze Noyon en op woensdag voor Argenton (inkorving donderdag) gingen ze dan naar Quiévrain. Oliver vond dit heel nuttig omdat ze zo een training hadden in dezelfde omstandigheden als Argenton (wind in de staart). Al was het met een klein hartje, want de weersomstandigheden waren niet ideaal... en het was dan ook een opluchting toen ze gelost waren. 
Na thuiskomst van die Quievrain zaten de partner-doffers half bak te wachten. Behalve voor drie duivinnen. De doffer zat er wel, maar de bak was gesloten. Ze zagen hun doffer wel maar konden er niet dus niet bij. Ze hingen wat tegen de bak of kropen bij een andere duivin in de bak (alle andere doffers zaten halfbak) op zoek naar een doffer. Op deze manier hoopte hij ze via jaloezie te kunnen motiveren, uit frustratie als het ware. De winnende duivin was één van deze drie. Dit wil echter zeker niet zeggen dat hij nu volgende nationale vlucht hetzelfde gaat doen. Integendeel waarschijnlijk. Oliver speelt, naar eigen zeggen, graag met de duiven hun voeten om ze gemotiveerd te krijgen.

Trainen onder alle omstandigheden

Aan huis wordt er sinds drie weken voor Bourges tweemaal daags getraind. Zowel doffers als duivinnen moeten dan een 45-60 minuten vliegen en een skydancer zorgt ervoor dat ze aan het vliegen blijven. Zeker is hij nog niet, maar waarschijnlijk zal hij dit regime de rest van het jaar aanhouden. Het verloop van het seizoen zal dit wel uitwijzen. De vorm en de resultaten zullen dit bepalen, niets staat hier in steen gebeiteld! Er wordt ook getraind in alle weersomstandigheden. Tijdens de vlucht moeten ze tenslotte ook vliegen bij 30°C of bij regenweer. Als het echt hard regent in de namiddag laat hij ze niet uit, ’s morgens wel, dan is er tijd genoeg om op te drogen. Bovendien houdt hij van zware omstandigheden. Dan komen de beste duiven naar voren en heb je geen “toevallige” winnaars.
Na een vlucht met meerdere dagen mand worden de duiven ontsmet, en dus ook na deze Argenton. De dag na de vlucht krijgen ze ook suikers en elektrolyten. Hun volgende vlucht wordt waarschijnlijk La Châtre, maar daar verwacht hij niet te scoren. Terug pieken wil hij tegen La Souterraine.
Voor het seizoen werden ze behandeld tegen paramixo en salmonella en kregen ze een kuur tegen tricho. Ook kregen ze voor het seizoen iets tegen de kop. Tijdens de voorbereidingsvluchten werd dit herhaald en voor deze Argenton kregen ze twee dagen OCG van dr. Hans van der Sluis (Noorden, NL).
Oliver: “Wie met de duiven wint en zegt dat hij nooit iets van medicatie geeft en nooit iets doet ter motivatie, die liegt. Die wil het gewoon niet zeggen.”

Hannibal the Croatian Cannibal!

Voor de nationale zege op Argenton won Oliver op zijn eerste nationale vlucht reeds 1-3-10e Prov. Bourges oude duiven. En daarvoor al 1e Toury tegen bijna 5000 tegenstrevers. Wat een entree voor Oliver in België. Voor het seizoen had ook André Roodhooft hem nog gezegd dat hij zeker ooit een nationaal zou winnen hier, misschien niet meteen maar binnen enkele jaren. Hij mocht nog niet verwachten om er al direct te staan in zijn eerste jaar. Een betere manier om Oliver te motiveren dan zoiets tegen hem zeggen, is er echter niet.
Hij merkt nu ook dat winnen in België toch nog meer betekent dan in Nederland. De teller op zijn gsm stond maandag op meer dan 400 berichtjes en 186 oproepen (en nog vier toen wij er waren).
Oliver: “Ook sportief betekent het meer. Ik won heel veel in Nederland maar ik won nooit tegen Willem de Bruijn, Bakker of Verkerk bijvoorbeeld. Omdat ik nooit rechtstreeks tegen hen vloog. Wanneer je in België wint, dan heb je echt alle andere toppers geklopt.”
De toekomst van de winnares ligt op het kweekhok. Ze is reeds moeder van zijn beste jaarse doffer. Al zou Oliver haar zeker doorgespeeld hebben, mocht hij het alleen voor het zeggen hebben. Over wat Oliver nog verwacht van de toekomst, nadat hij nu al zijn grote droom - een nationale overwinning in België - heeft verwezenlijkt, is hij duidelijk.
Oliver: “Liefst nog een nationale vlucht winnen, als het kan dit jaar en met de jonge duiven, dan kunnen ze niet zeggen dat ik gewoon geluk heb gehad, dat het een toevalstreffer was.” (lacht)

Sabol is een hele sympathieke kerel waarmee je uren over duiven kan melken, maar in de vluchten is hij keihard, dan wil hij winnen en wil hij de tegenstand opvreten met huid en haar, dan is hij Hannibal the Croatian Cannibal.