KRIS VAN MASSENHOVEN - 1e Nationale Asduif Snelheid jonge duiven 2025

Retie – Al glijdend over de sneeuw arriveren we in de Noorderkempen. Doel van onze winterse uitstap is een bezoek aan Kris Van Massenhoven (48). Tijdens ons gesprek vallen namen als Dirk Van den Bulck en Yannick Deridder, dit mag niet verwonderen, want net als deze heren is ook Kris een krak op de vitesse, zijn duiven zijn ware laagvliegers en het zal dan ook niemand echt verwonderd hebben dat Kris in Blankenberge de trofee van 1e Nat. Asduif snelheid jongen mocht gaan afhalen.

Het sprookje begon in 1984. De boerenzoon moest, zoals dat gaat, dik tegen zijn goesting naar de “grote school”. Veel liever amuseerde hij zich op het ouderlijk erf, maar kinderbroeken dienen nu eenmaal te slijten op de schoolbanken. Dat eerste leerjaar begon als een avontuur waar hij niet veel zin in had, maar werd uiteindelijk een jaar dat de rest van zijn verdere leven zou tekenen.
Meester Frans Proost, tevens voorzitter van “de Blauwe Duif” uit Schoonbroek zag een duivenmelker in Kris. Hij schonk de jonge Van Massenhoven twee vosjes, Franske en Hilda (de echtgenote van meester Frans), schreef hem in bij de KBDB als jongste lid van zijn vereniging en de rest is zoals dat heet geschiedenis. De kleine had “het” duidelijk in de vingers want al snel moest hij niet meer onderdoen voor de volwassenen in de vereniging.
In 1996, Kris was toen nog maar 19, won hij “Superstar van het Jaar Snelheid” in onze Gouden Duif en enkele jaren later werd hij zelfs Nationaal Kampioen op de snelheid met oude duiven. Quiévrain en Noyon zijn Kris zijn favoriete speelvelden.
Om den brode rijdt Van Massenhoven met een schoolbus. Dagelijks vervoert hij kinderen met een beperking naar en van school. Dit betekent natuurlijk dat hij niet moet werken tijdens schoolvakanties en dat hij tussen de ochtendrit en de avondrit bij zijn duiven kan zijn. Ideale job dus voor een duivenmelker.

Kris speelde vorig seizoen op klassiek weduwschap. In het verleden speelde hij op totaal weduwschap, maar dat ligt hem duidelijk niet, de verliezen waren te groot. Hij begon het seizoen met een 80-tal vliegers. Dit waren 16 weduwnaars die hoofdzakelijk de vitesse vliegen en de rest waren duivinnen die vooral de kleine halve fond vlogen.
Zoals zowat iedere duivenmelker heeft Kris naar eigen zeggen veel te veel kwekers op het hok, 40 koppels, en daarnaast kweekt hij ook uit de vliegers. Zo komt hij jaarlijks aan een 300-tal jongen. Uit de columns van Willem de Bruijn stak hij op dat het belangrijk is zoveel mogelijk uit je beste te kweken. 
Afgelopen seizoen werden de kwekers gekoppeld begin december, normaal gezien gebeurt dit iets vroeger maar hij sukkelde op dat moment met rugproblemen. De vliegers werden dan tussen Kerst en Nieuwjaar gekoppeld en mochten zelf een nest groottrekken. Van de beste vliegers worden dan de eieren verlegd zodat ze nog een ronde kunnen leggen. Normaal gezien wordt er niet gekweekt met de vliegers tijdens het seizoen, veel te veel werk, maar afgelopen seizoen heeft hij er een klein aantal op nest laten komen om de Ronde van België te spelen.
Kris zou wel wat verder willen spelen, maar momenteel lukt dat nog niet goed. Ten eerste is zijn huidige soort daar niet zo geschikt voor, maar vooral: de twee nachten mand schrikken hem af. Daar heeft hij heel slechte ervaringen mee. Toen hij nog op totaal weduwschap speelde was er een, voor hem, rampvlucht vanuit Montargis. Zijn plan is nu om ze te leren drinken in de keef, hij hoopt dat dit zal helpen.

Wel is Kris de eerste om plannen in de duivensport te relativeren. “Heel de winter maken we plannen, en na de eerste vlucht van het seizoen kunnen de meeste al in de vuilbak, als het al zolang duurt.” (lacht)

Als ze trainen moet er schwung in zitten

In de winter blijven de duiven binnen en half februari komen ze terug buiten. Met de oude wordt eind maart een keer of vijf gereden en dan klaar. De duivinnen vliegen dan normaal gezien tweemaal Quiévrain en driemaal Noyon alvorens ze naar de KHF gaan. De doffers blijven in principe op de vitesse. Gewoonlijk gaan ze iedere week mee, alleen bij te heet weer past Kris. Ook geen vitesse dan, “te heet is te heet, ook voor een korte vlucht. Het probleem is immers niet de vlucht maar de camion.”
Na het opleren trainen ze enkel nog aan huis, tijdens het seizoen wordt er immers niet gereden. Dit trainen gebeurt tweemaal daags (dankzij zijn job is dit perfect te doen). In het begin komt er al eens een ballon aan te pas om ze aan het vliegen te houden, maar eens ze de juiste vorm te pakken hebben is dit niet meer nodig, dan trainen ze uit zichzelf goed. Ze trainen ongeveer 45 minuten, de duur van de training is niet belangrijk, wel de manier van trainen, er moet “schwung” in zitten.

Met de jongen werd vorig jaar al uitzonderlijk vroeg gestart, het opleren begon reeds half april. Er wordt dan een keer of 20 gereden tot verste afstand Vilvoorde aan de “verbrande brug”. “Het is daar soms wel file-lossen, maar het is nu eenmaal een ideale losplaats. Vanop de autosnelweg kan je al zien of er iemand staat of niet.” Ze werden afgelopen jaar niet in groep gelost maar korf per korf zodat ze in kleine groepjes naar huis kunnen vliegen. Of het hieraan ligt weet hij niet, maar afgelopen seizoen waren er heel weinig verliezen.

De jongen worden gewoon op de schuifdeur gespeeld, sommige zitten gepaard, andere niet. Ze vliegen Quiévrain en Noyon en mogen wat proeven van de kleine hafo. De plaatsjes in de vliegploeg zijn beperkt, van de 250 jongen waarmee hij vorig jaar van start ging zitten er nu 7 op het vlieghok. Om hier te raken moeten ze bewijzen dat ze kunnen kopvliegen. Van Massenhoven heeft liever een duif die 4 keer mist en 4 keer kop vliegt dan eentje die 8 staartprijzen pakt.
De jongen werden verduisterd van half maart tot 15 juni van 17.30 tot 8.30 u en bijgelicht vanaf 21 juni van 6.00 tot 23.00 u. De oude worden niet verduisterd of bijgelicht.
Bij inkorving komen de duivinnen een half uur samen met hun partner, de weduwnaars een vijftal minuutjes. Bij thuiskomst zit hun partner klaar en mogen ze één tot twee uur samen blijven. Hier staat geen vaste tijd op, alles hangt ervan af hoe lang Kris in het lokaal blijft hangen. Nadien krijgen ze eten en ze gaan wel altijd dezelfde dag nog uiteen.

The Special One

De winnende asduif, “The Special One” (B25-6072844), is een duivin wier vader Kris in 2023 kocht op een kampioenendag en komt van het hok van Vercammen-Baelus (Herentals). Kris nam de duif (B23-6116756) in de hand en die beviel hem. Tot nu toe kwekte hij er vier jongen uit, met succes dus. 
Haar naam dankt ze aan het feit dat het volgens Van Massenhoven een specialleke is. De ene keer ligt ze met een doffer, dan met een duivin, of zelfs met drie duivinnen. Ondanks dit gedrag vloog ze als een raket. Ze won tweemaal Quiévrain (1/450 d. en 1/1263) en éénmaal Noyon (1/539 d.) met telkens meer dan een minuut voorsprong op de tweede duif op zijn hok. Daarnaast vloog ze eigenlijk altijd kopprijzen. Naast Nationale Asduif werd ze tevens 1e Prov. Asduif kleine snelheid jong.

Om de melker goed te doen slapen

Wat voeding betreft is Kris vorig seizoen overgeschakeld naar de Premium Select-lijn van Beyers. Kris was niet echt tevreden van het voer wat hij had. Hij trok een zak open en zag dat er amper nog mais in zat. Daarom besloot hij over te schakelen op de mengelingen van Beyers, en dan meer bepaald de mengeling van Verkerk. Hij geeft de “light” en de “sport” en dit volgens de bijgeleverde schema’s.
Bij de laatste voerbeurt voor inkorving gaat er ook nog wat tovo bij en P40, en Golden Omega van Schroeder gaat er ook over. Verder wordt er Optimix van Herbots verstrekt (vitamines) en op maandag en woensdag Herbo Elite Pigeon. Wat al die producten betreft, en eigenlijk is dit zijn mening over de meeste bijproducten, is zijn mening heel duidelijk. Al die producten zullen op zich wel nuttig zijn, maar hoofdzakelijk geef je dit als melker toch om jezelf niets te verwijten te hebben. “Die producten zijn belangrijk om de melker goed te doen slapen.”

Op medisch vlak gaat Kris graag bij verschillende dierenartsen langs. Iedereen heeft zijn specialiteit en velen weten meer dan één. Daarom gaat hij onder andere langs bij dr. Fernand Mariën en dr. Raf Herbots.
De jongen werden twee keer ingeënt tegen paramixo. Bij het spenen werden ze ingeënt tegen paramixo met het normaal vaccin en drie weken later met paramixo-rota. Nog eens drie weken later werden ze ingeënt tegen de pokken met het borsteltje. Bij one eye cold worden er oogdruppels gegeven en hij geeft de duiven ook eenmaal per maand conditiesiroop van dierenarts Mariën. Half oktober krijgen de oude een kuur tegen paratyfus en wanneer ze met eieren liggen wordt er gekuurd tegen tricho. Bij thuiskomst zit er Tollyamin Forte in het drinken (aminozuren, vitamines en elektrolyten) alsook elixir van Schroeder en immunol.

Ons gesprek zit erop. Wie in de Noorderkempen wil scoren op de vitesse moet altijd voorbij Van Massenhoven zien te geraken. Moest hij ooit beslissen toch wat meer verder te gaan spelen dan is de concurrentie bij deze gewaarschuwd!