Een uitzonderlijk verhaal

Auke Bosma geeft zijn duivin eten uit de voerbus.

Kollumerzwaag (Friesland) –  Niet eens zozeer voor zichzelf maar ook om clubmaat Booi van der Veen een plezier te doen, kocht Auke Bosma (samen met zijn vrouw vliegend onder de naam Jenna Bosma) twee live-trackers. Dan was er in ieder geval vergelijkingsmateriaal voorhanden waar de duiven zoal langs trekken, wat ze onderweg allemaal meemaken c.q. uitspoken en is er stof voldoende voor een gesprek.

Deze live-trackers maken gebruik van een nieuwe techniek. De ring weegt slechts 2,2 gram, heeft een batterijduur van minimaal 14 dagen en geeft live informatie over de snelheid en route van de duif in kwestie. Het systeem maakt gebruik van mobiele telefoonnetwerken en hun basisstations (het is dus geen GPS). Je kunt via een app de duif of duiven live volgen op hun vlucht terug naar huis. Niet iedereen zal daar fan van zijn maar het geeft wel heel gedetailleerde informatie.

Afgelopen zaterdag had Auke twee duiven een tracker omgedaan en meegegeven naar Duffel. Voor hen is dat 263 kilometer. De vlucht werd een klein drama met ’s avonds nog heel wat duiven op de dool. En dat terwijl de op dezelfde dag vervlogen eendaagse fondvlucht Sourdun (560 km) redelijk goed verliep in Afdeling Noord. Tenminste, in Vlieggebied West was dat het geval.

De lange weg naar huis: links dag 1, rechts dag 2.

Op het kaartje kunt u zien welke route de duif vanaf Duffel heeft afgelegd. Ze vloog vanaf Duffel naar het noorden, over Antwerpen, over het westen van Nederland door Zuid- en Noord-Holland, stak bij Enkhuizen het IJsselmeer over naar Hindelopen en vanaf daar vloog ze naar Dokkum. Maar in plaats vanaf Dokkum naar Kollumerzwaag te vliegen (9 kilometer hemelsbreed), zette ze koers naar het waddeneiland Schiermonnikoog, verbleef daar een kwartiertje op een camping om vervolgens in noordoostelijke richting de Noordzee op te vliegen. En dat 120 kilometer ver. Daar werd het signaal van de tracker weer opgepikt omdat ze op een zeilboot (genaamd Flipper II) was geland die haar 40 kilometer noordoostwaarts meenam richting Denemarken. Ze vloog op het einde van de middag op eigen kracht terug naar de Duitse noordkust (omgeving Bremerhaven) en ging vervolgens ’s avonds richting Nederland waar ze de volgende morgen uiteindelijk via een soort lus vanaf Winschoten, Oude Pekela, Vlagtwedde, Stadskanaal en Wildervank in Veendam belandde. 
En daar stopte de reis. Niet even maar langdurig. 

Omdat Auke haar erg graag terug wilde, stapte hij in de auto en reed ernaartoe. Na enig speurwerk vond hij haar op een dak in de Gildenbuurt in Veendam en kon hij haar bij zich roepen. Op de foto, genomen in Veendam, eet ze uit de voerbus terwijl hij haar vasthoudt. 

Dit is ze: tracker om haar poot en gewond.

Is dat geen wonderlijk verhaal? Een reis van meer dan 700 kilometer (nagemeten op Google Maps) die eindigt in een woonwijk in de provincie Groningen. Waar een duivenman in hart en nieren haar komt redden. “Het heeft wel iets van een sprookje,” zegt Auke lachend.

Clubmaat van Auke is Booi van der Veen, Buitenpost. Hij vindt de nieuwe techniek prachtig en volgt iedere week twee van zijn duiven live op hun vlucht terug naar huis. Dat heeft ook nadelen. Tenminste in mijn beleving. Vanaf Hirson twee weken geleden lag een van zijn duiven goed op koers voor een kopprijs, zo vertelde hij. Ze was al voorbij Urk (60 kilometer in de voorvlucht) voordat daar een duif gemeld werd. Maar op 10 kilometer van huis ging het mis en doolde ze ineens rond in Opeinde. Weg kopprijs. Zijn andere duif met een tracker sloeg bij Almere linksaf het IJsselmeer op en kwam met een grote boog over het meer naar huis waardoor ze meer dan 20 minuten verspeelde door een langere route te kiezen. Je moet er tegen kunnen dat allemaal te weten, maar voor sommige melkers is dat totaal geen probleem blijkbaar.
Het biedt in ieder geval inzicht in waar duiven langs vliegen en wat ze onderweg zoal doen.