TEAM NEYRINCK-SEYNAEVE - 1e Nat. Bourges 23.469 jaarse

Gullegem – “Het was zaterdag precies alsof ik opeens wereldberoemd was geworden,” zijn de eerste woorden bij dit interview, van Andy Seynaeve, beter gekend als ‘kapper Andy’. “Man, man wat was dat allemaal. Er kwamen mensen op bezoek die ik van haar noch pluim kende. Telefonische felicitaties en aanbiedingen de ganse dag door. Je moet het meegemaakt hebben om te beseffen wat een nationale overwinning allemaal met zich meebrengt.”

Andy lijkt nog steeds onder de indruk en het delirium is blijkbaar ook nog niet helemaal uit zijn lichaam verdwenen. Hij is ontzettend blij en wil graag iedereen bedanken, die hem geholpen heeft om deze stunt te verwezenlijken. Om te beginnen is er zijn vriend en buurman Freddy Neyrinck.  Zo goed als driekwart van het duivenbestand op Andy’s hok is van Freddy afkomstig. Volgens Andy zou zonder Freddy deze nationale zege nooit plaatsgevonden hebben. Daarnaast is er Gino Mispelaere uit Moorsele, Andy’s steun en raadgever, hij noemt hem zijn ‘mental coach’. 

Hetgeen “Milow Jacques” afgelopen zaterdag voor mekaar gekregen heeft, is hoe dan ook een stunt van formaat. Als snelste van de hele klad, versierde hij de 1e nationaal van 23.469 jaarlingen. Met ringnr. B25-3003870 werd hij getrokken uit twee klasbakken van Freddy Neyrinck. Vader is de B19-3111219, die zelf o.m. de 5e nat. Brive won en zoals we uit de pedigree kunnen afleiden, afstamt uit allerbeste voorouders. De moeder is de B24-3061006, een dochter van Freddy’s stamvader, ook weer uit buitengewone kwaliteitsvolle bloedlijnen.

In ’t kort

Nadat Jacques Seynaeve met Lena Neyrinck was gehuwd, werd in 1972 de tandem Neyrinck-Seynaeve boven de doopvont gehouden. Schoonvader Achiel Seynaeve fungeerde eerder als leermeester, terwijl hij Jacques de kneepjes van het vak aanleerde. Na het overlijden van Achiel in 1978, werd te Gullegem een nieuw hok gebouwd, waar gespeeld werd op naam van Jacques & Andy Seynaeve. Hiermee was Andy reeds van kindsbeen af besmet en gebeten door de duivenmicrobe.  
Andy herinnert zich nog wonderwel en met veel nostalgie, hoe hij als negenjarige knaap in 1982 zelfstandig en alleen met de fiets naar Izegem peddelde om daar duiven in te korven op Bourges. Vooral de lange rij, waarin hij tussen de grote mensen moest aanschuiven. Alle blikken op hem gericht, sommigen die toch wel een beetje neerkeken op dat kleine ventje en zich de vraag stelden of zijn vader hem nog zou vervoegen. 
Ondertussen, 44 jaar verder, is er heel wat veranderd. Want rond 2015 had Jacques er min of meer genoeg van. Hij was immers een liefhebber met nog heel veel oude gewoontes. Bepaalde evoluties gingen volgens hem te ver en bijgevolg wilde hij liever niet meer met de duiven spelen. Vanaf dan heeft Andy zelfstandig verder gedaan, hetgeen niet zo gemakkelijk was, omdat hij op zaterdag steeds zijn job als kapper moest vervullen. Toen in 2018 beslist werd om in West-Vlaanderen enkel nog op zaterdag te spelen, heeft hij het overgrote deel van zijn duiven verkocht. Ook al was het met pijn in het hart, want met topuitslagen op Châteauroux (jonge duiven) en Brive, was dit een onverwachte beslissing. Andy behield nog een aantal van zijn pluimenbollen, doch ermee aan wedstrijden deelnemen, zag hij niet meer zitten. 
Dankzij zijn vrienden, waaronder o.m. Freddy Neyrinck, was de duivensport gedurende die jaren nooit veraf. Het PAS-systeem kwam op de markt en sinds 2025 is Andy weer een actief duivenliefhebber. 

Andy had al eerder op zijn hok de soort van Joël Verschoot, waar hij langs ging voor versterking nog voor er sprake was van ‘Armando’. Samen met Freddy beschikt hij over duiven met de atletische eigenschappen van de beste bloedlijnen die bij Verschoot destijds op het hok zaten. Tevens had hij van de betere prijsbeesten zitten van o.m. Eric Denijs (Beveren-Leie), Gino Clique (Wevelgem), Eric Vermandere (Oekene), evenals een beetje ‘Sero Sero’-lijn van Anthony Maes (Waregem). Echter met hetgeen wat er nu op de hokken zit, mag men concluderen dat 75% afkomstig is van zijn goede vriend Freddy Neyrinck. 
Andy: “Freddy heeft echt topmateriaal zitten in zijn kweekstal en daarnaast is hij hofleverancier op mijn hok. Ik kan daar alleen maar ontzettend dankbaar voor zijn. Een topper en het absolute uithangbord op diens hok is zonder twijfel ‘John’, winnaar van 1e Nationaal Perigueux. “John” is een zoon van topkweker “Spartacus”, zelf een kleinzoon van de legendarische “Contador” van Joël Verschoot.

Op eigen hok

Andy: “De bedoeling is om binnen afzienbare tijd de sprong te maken naar de fond, zeg maar vluchten van 600 tot 700 km. Momenteel beschik ik over 36 jaarse en 9 oude weduwnaars. Ik heb het geprobeerd met 7 duivinnen, maar voorlopig is dat niet aan mij besteed. Daarvoor ben ik trouwens te weinig met de duiven bezig en denk ik dat het gedoe met duivinnen niet mijn spel is.
Trainen doen de duiven eenmaal daags gedurende een uur, tenminste als ze blijven vliegen, anders moeten ze naar binnen. Wat het voeder betreft ben ik een aanhanger van de mengelingen van Vanrobaeys. Sinds dit seizoen volledig overgeschakeld op het Flight Force-gamma, bestaande uit Recovery, Prepare en Fuel. De Revolution-mengelingen zijn sowieso prima, maar wat Flight Force betreft, ben ik nog meer tevreden en ik denk niet dat ik nog iets anders dan dit ga voederen.
Naast dit alles is er natuurlijk de medische kant van het plaatje, waarbij mijn vertrouwen uitgaat naar Emiel, Niels en Lander van Medibird-Degudap te Izegem. Zij zorgen voor de medische controles, begeleiding en advies, waardoor ik met een gerust hart aan de prijskampen deel kan nemen.”
Tot daar een overgelukkige liefhebber uit Gullegem, een dorp dat blijkbaar zijn naam niet gestolen heeft. Want volgens mij zijn ze er gul op alle gebied. Met het helpen van mekaar, met elkaar iets gunnen en met mekaar complimenten en dankbaarheid geven. Mooi is dat en dat verdient zonder meer een dikke proficiat. Doe zo verder en tot de volgende!