BOSMANS-LEEKENS - 1e Nat. Chateauroux 12.504 jonge

Beverlo – Iedereen in de duivenwereld weet onderhand wel dat Marc Bosmans en Dirk Leekens een ijzersterke tandem zijn. Dat werd dit weekend maar weer eens bewezen op Châteauroux.

Dirk vertrok om te gaan letten bij Marc. Bovenaan de brug in Beringen had hij een mooi uitzicht over het dorp, de vuilnisbelt en de windmolens. De beste duivenoproeper van de Lage Landen moet je niets meer leren over duiven. Hij zag het weer, hij zag de wind, arriveerde in Beverlo en sprak tegen Marc de profetische woorden “we zouden er wel eens kortbij kunnen zijn”. Marc opperde nog dat Poussart al had gepakt en dat de duiven te traag gingen (1200 m/m), de wind zat verkeerd. “Dat zijn oude van Poussart, de jongen gaan op het einde de wind in de staart krijgen en sneller vliegen,” opperde Dirk.

Eminence grise Leekens kreeg gelijk en Marc... Marc kon zijn ogen nog altijd niet geloven toen een gekabbelde doffer, “Juul” (B26-5027446) kwam aangevlogen. Het lokkertje werd gelost en Juul deed nog een toerke en dook zijn hok binnen. 1e Nat. Châteauroux 12.504 jonge duiven en snelste van de hele lossing van 14.378 d. met een snelheid van 1322,6 m/m en ruim drie minuten voorsprong op nummer 2. Marc werd lijkbleek en euforisch, en Dirk... Dirk lachte, je moet een oude vos niets leren, die verliest dan wel zijn haren, maar nooit zijn streken.

Marc en Dirk zijn geen jonge duivenspecialisten, ze hebben gewoon goeie duiven. Het meest opmerkelijke aan dit succes is dat ze in 2023 hun hele hok van de hand deden, met uitzondering van de jongen. Op die manier konden ze doorstarten met de eigen familie duiven, iets wat Dirk essentieel vindt. Sinds deze nieuw start behaalden ze al een massa provinciale overwinningen en na Bourges jaarlingen vorig jaar was dit hun tweede nationale palm. De zevende van Dirk en de zesde die ze samen wisten te behalen, daarmee sta je in de duivenwereld tussen de grote mensen.

Ze hadden in Beverlo aan de start van het seizoen 160 jonge duiven om mee te spelen, ook uit de vliegers werd gekweekt. Er waren drie kweekrondes, de duiven van de tweede en derde ronde werden samen gespeeld, en alle jongen worden hier op de schuifdeur gespeeld. Voor het seizoen werd er intensief gereden en ook tijdens de hete dagen deze zomer stapte Marc iedere dag in de auto om de duiven weg te voeren. Nu wordt er veel minder gereden, de hitte is voorbij en ze vliegen goed aan huis en de duiven hebben genoeg kilometers in de vleugels. Alleen op woensdag wordt er zeker gereden, dan komen ze ook even samen en zo kunnen ze op donderdag de mand in. Bij thuiskomst mogen ze dan samen tot ’s anderendaags.

Juul, vernoemd naar Marcs eerste kleinzoon, is een doffer uit de tweede ronde. Hij vloog tot nu toe vijf korte vluchtjes en drie halve fondvluchten (acht keer in de prijzen). De heren zijn niet te spreken over het geschuif met de kalender, maar kampioenen klagen niet, die schakelen en passen zich aan. Begin van de week werd het strijdplan dan ook omgegooid. Er werd noordwestenwind verwacht en op Sourdun achtte Dirk hun duiven kansloos. Bovendien waren de duiven van de eerste ronde opgebrand na het zware seizoen. De latere jongen hadden amper gevlogen in de hitte en zaten veel frisser.
Er werd dan ook beslist 14 jongen van de eerste ronde op de vitesse te steken en zo voor te bereiden op Sourdun of Issoudun volgende week. De frissere duiven van de tweede en derde ronde (55) gingen de mand in voor Châteauroux. Dirk zei tegen Marc “We gaan spelen waar we kans maken, we gaan eens een Vercammenke doen!” (Een vriendschappelijke steek naar duivenvriend Jos Vercammen.)
Het plan pakte goed uit. Los van de overwinning waren de heren tevreden over de prestaties van de gehele ploeg. Hun tweede jonge duif vloog 45e nationaal, ze vlogen 24/55 prijs (op zondagavond nog 9 achter) en ook de kleine ploeg oude deed het meer dan behoorlijk met nationaal tegen 1.874 oude 7-67-85-96-442 (5/7) met superduivin “Martha” wederom voorop!

De pedigree van Juul vindt u bij het artikel, maar aan de beide ouders hangt naast hun afstamming ook een mooi verhaal vast. Na hun verkoop in 2023 kregen Marc en Dirk 27 duiven van vriend Eddy Janssens (Zandhoven). Zo verhuisde onder andere “Mister Belgium” (B23-6143170) naar het vlieghok in Beverlo alwaar hij het niet slecht deed. Limburgs voorzitter Tony Martens vroeg de heren of ze geen duif konden insturen voor de standaardcategorie tijdens de Olympiade in Dortmund. Om de voorzitter een plezier te doen werd deze doffer ingestuurd en hij won zowaar de schoonheidsprijs tot algemeen jolijt van zijn melkers. Deze “Mister Belgium” is de vader van Juul. Goeie duiven moeten geen mooie zijn, maar mooie duiven kunnen wel degelijk ook goeie zijn!
De moeder “Zus Sky” (B24-5007111) is een zus van “Sky”, een topvliegster op de hokken Bosmans-Leekens. Op La Souterraine 2026 werd ze gekwetst aangegeven uit Noord-Frankrijk. De burgemeester van het dorp contacteerde Marc en Dirk om dit te melden. De duif werd opgehaald, maar ze was meer dood dan levend. Ze was waarschijnlijk “gepakt” door een auto, vleugel, poot en rug waren gebroken, eigenlijk was ze klaar om uit haar lijden verlost te worden. Gezien alle moeite die de mensen in Frankrijk voor dit duifje hadden gedaan, vond Marc dit echter niet kunnen en zo zit ze nu nog altijd op de hokken. Ze is bijna hersteld en hopelijk kan ze volgend seizoen weer voor nakomelingen zorgen.

Vanaf 1 april tot 21 juni werden de duiven duister gezet en daarna bijgelicht, de winnende duif heeft tot nu toe één pen gegooid. Alle weken gaan er gele druppels over het voer, en voor het seizoen kregen ze een behandeling voor de luchtwegen omdat de jongen one eye cold hadden. Het voer is al jaar en dag van de firma Vanrobaeys waarmee gewoon wordt opgevoerd, en bij thuiskomst krijgen ze dezelfde mengeling waarop ze ingekorfd werden. De bijproducten komen van de dierenartsen Vincent Schroeder en Ferdy Vandersanden.

De “opgebrande” eerste ronde gaat volgende week dus nog naar Issoudun. Dirk en Marc verwachten daarop dan ook geen potten te zullen breken, maar ze trainen ondertussen goed, en met die twee lepe vossen uit Beverlo weet je nooit. Als de wind meezit pas je als concurrent toch maar beter op.