Timemanagement, let daar een beetje op!

Timemanagement, het is zo’n modewoord uit de jaren negentig, begin jaren 2000. Wellbeing consultants, vaak hippies met een modieuze bril, geurend naar patsjoelie en met parelwitte tanden, kwamen dan op je werk uitleggen hoe je je hele mindset moest herzien, hoe je de kunst van mindfulness onder de knie kon krijgen maar vooral, hoe je in je kracht kon staan. Je had de zweverige types genre Ingeborg “gratitude” van Schuif-af en je had de schreeuwlelijken zoals de Nederlandse roeptoeter Emiel Ratelband, een soort Willem de Bruijn op amfetamines met irritant veel zelfvertrouwen.

Ach, alles beter dan een dagje werken, dus we deden er graag aan mee. Achteraf was er dan ook vaak een beloning voorzien, thee uit de Andes gemaakt van gefermenteerde condoreieren of rijstwafels met vegetarische sojaspread en honing met LSD in verwerkt. Nogmaals, alles beter dan een dagje werken.
Inspiratiesessies, deconnecteren, werkgeluk, feelgood managers en dus ook timemanagement waren alle instrumenten om tijdens je werk het nirvana van zen te kunnen bereiken. Net zoals de kennis van de schoolbanken, de fouten uit onze jeugd, de nog grotere fouten uit onze volwassenheid, zijn we echter de meeste van deze sessies allemaal al lang terug vergeten. In het beste geval herinneren we ons nog hoe Jos van de boekhouding zijn broek scheurde tijdens een tai-chi-oefening of hoe Koen van de verpakkingen die blonde van de personeelsdienst heeft binnen gedaan na iets teveel gefermenteerde thee.

Sommige van deze zaken zijn misschien klinkklare onzin en verdienen het om zo snel mogelijk uit onze memorie verbannen te worden. Andere zijn dan weer wel absoluut nuttig. Eén van de zaken die duivenmelkers toch best onder de knie proberen te krijgen is timemanagement. Onlangs interviewde ik Nico Fourneau. Nico had namelijk 1e Nat. Périgueux 3586 jaarse binnengehaald, zijn eerste nationale palm. Nico had de winnende duif echter niet zien thuiskomen, want hij was zijn schapen aan het eten geven!
Toffe kerel die Nico, verdomd goeie liefhebber ook, maar wat een slecht gevoel voor timing. Moesten zijn duiven een richtingsgevoel hebben zoals het gevoel van timing van hun melker, zijn duiven vlogen van Frankrijk naar Spanje, waarschijnlijk met een omweg langs Griekenland.
Nu ben ik een beetje de spot aan het drijven met sympathieke Nico en dat is eigenlijk niet echt correct. Hij is immers zeker en vast niet de enige die dit overkomt. In mijn jaren dat ik deze job nu doe, heb ik drie dingen geleerd over winnende duiven. Ten eerste zijn ze nooit te koop tot ze plots verkocht zijn, ten tweede zijn ze meestal zo fris als een hoentje klaar om zo terug de mand in te gaan en ten derde verrassen ze meestal hun melker door zonder getuigen de plank op te duiken.
Het is ongelofelijk hoe vaak ik het te horen krijg dat niemand, of toch al zeker de betrokken liefhebber zelf niet, een winnende duif heeft zien thuiskomen. De schapen eten geven vond ik wel een mooie, maar ik heb al allerlei excuses de revue zien passeren. Nog aan het eten (maken), nog snel naar de bakker om koffiekoeken voor de letters, nog naar de koers aan het kijken, wat staan buurten met de buurvrouw wiens man niet thuis was... De meest gehoorde uitleg die ik krijg is, nog bezig met de andere duiven.

Je weet hoe dat gaat. Je gaat kijken wanneer iemand die voor je ligt gepakt heeft en dan reken je uit, of laat je tegenwoordig de computer dit doen, wanneer jij ongeveer zou moeten pakken. Een naam die vaak als referentiepunt fungeert is Olivier Poussart, de man die al vaker bovenaan de meldlijst heeft gestaan dan eender welke andere actieve liefhebber.
Wanneer het uitgerekende tijdstip gearriveerd is zet men zich dan klaar om te letten. Maar, als je duifje vroeg zit dan pak je echter voor dat tijdstip! Vaak ook denken liefhebbers dat een winnende duif een laatje is van een voorgaande, kortere vlucht. Wat meer zelfvertrouwen aub, iets meer geloof in eigen kunnen, niet zo Vlaams bescheiden zijn! Zelfs Nederlandse liefhebbers, een volk niet echt bekend om hun valse bescheidenheid, zitten vaak nog binnen aan een bakje troost met taart wanneer hun prijsvlieger zich laat afklokken. Gelukkig krijg je tegenwoordig een melding op je telefoon of sommige melkers zouden pas weten dat ze gewonnen hadden nadat ze het in de krant gelezen hadden.

Nu snap ik best dat je geen hele dag kan zitten naar de hemel turen tot de duifjes van Barcelona zin hebben om thuis te komen, maar voor een halve fondvlucht moet dit toch lukken? Al kreeg ik ook al wel smoesjes te horen waarvoor ik best begrip kan opbrengen.
Zo vertelde mij eens een liefhebber die duiven meehad op een overnachtvlucht, hoe hij de thuiskomst van een nationale winnaar volledig had gemist. Alle duiven waren mee en vrouwlief zat met de koters aan zee. De avond ervoor was de betrokken liefhebber dan ook wat stevig gaan doorzakken met de vrienden. Het seizoen was half en al best slopend geweest en even stoom aflaten moest kunnen. ’s Morgens werd hij wakker in boxershort op de vloer van de badkamer. Terwijl het proces van wederkeren naar de wereld van de levenden nog in volle gang was, keek hij op zijn telefoon en zag hij dat hij eerste stond op de uitslag. Hij was op slag bloednuchter en is in boxershort de tuin in gerend naar het duivenhok. Over een afstand van 30 meter hadden zijn voeten maar vier keer de grond geraakt.
’s Avonds dan wat champagne om te vieren, gevolg terug zat en zondags niet in staat tot een interview met ondergetekende wegens een kater van hier tot in Madagaskar. Soit, zulke dingen gebeuren en zoals gezegd, hiervoor kan ik nog begrip opbrengen.
Tonnen begrip had ik tevens voor de liefhebber die aan de telefoon zei dat hij door omstandigheden zijn duif niet had zien arriveren. Na mijn vraag wat die omstandigheden dan wel waren, werd het even stil aan de telefoon. Plots herpakte hij zich en kordaat sprak hij de woorden: “de klein mannen zijn naar zee met de Chiro (Vlaamse jeugdvereniging) en mijn vrouw stond bronstig.” Wel kijk, daar kan ik absoluut niets tegen inbrengen. Ik kreeg wel een beetje een vreemd gevoel toen hij enkele maanden later op de nationale dagen zijn echtgenote aan mij voorstelde. Een vreemd gevoel en lichte jaloezie ook.
Wat ik ook absoluut respecteer is de onverbiddelijke roep van de natuur. Om het met een bekend Vlaams, filosofisch citaat te stellen, “Aje moe kakkn, moeje kakkn”. Aan natuurwetten valt niet te tornen!

Verder zijn er echter toch geen aanvaardbare excuses? Een hele winter piekeren en plannen maken, heel het voorjaar bezig met kweek, opleren en trainen. De eigen gezondheid negeren, je vrouw en gezin verwaarlozen, opstaan voor het kraaien van de haan, al die ontberingen, jaren timmeren aan de weg en dan wanneer de ultieme beloning eraan komt, het moment van opperste geluk en voldoening, dan sta je je haag te sproeien tegen de buxusmot!
Dit getuigt dus absoluut van een groot gebrek aan timemanagement! Een pijnlijk euvel in de duivensport. Omdat ik begaan ben met het welzijn en het lot van duivenmelkers heb ik besloten hieraan iets te doen. Daarom, en niet voor de bakken geld die ik ermee ga verdienen, zal ik enkele boeken op de markt gaan brengen. Te verkrijgen bij de betere boekhandel of te downloaden als E-book.
Het eerste boek “Letten voor beginners” staat boordevol nuttige tips voor wie zijn duiven eens zou willen zien thuiskomen en dan niet alleen diegenen die amper prijs vliegen. Tips als wachten met alcohol tot na de vlucht, ’s avonds op tijd het bed in, met je vrouw erbij en niets eten wat de stoelgang ernstig kan bevorderen.
Het tweede boek “Waarop letten bij het letten” is dan weer een literaire bloemlezing van do’s en don’t’s tijdens het opwachten van de duiven. Tijdens het letten niet facebook bestoken op je telefoon met doemberichten over de duivensport, hiervoor heb je de rest van de week nog. Geen vrouwelijke letters uitnodigen met een diep uitgesneden decolleté en zeker ook geen alcohol tijdens het letten.
Het derde boek ten slotte (€30 er stuk, €80 voor de gehele reeks) “Gelet op Barcelona” is niet alleen een fantastische woordspeling en een literair pareltje dat kans maakt op de nobelprijs voor zowel de literatuur, wetenschap, als de vrede, maar ook een zeer bruikbaar instrument voor de marathonliefhebbers. Het bevat kruiswoordraadsels, Zweedse puzzels en sudoku’s, recepten voor gezonde, snel klare hapjes en alcoholvrije mocktails, hulpmiddeltjes tegen zonnebrand en een lijstje met de verkoopprijzen van de voorgaande Barcelonawinnaars.

Bij deze hoop ik dus dat ik toch wat behulpzaam ben geweest. Heren, en dames, organiseer uzelf dus een beetje! Stel duidelijk je prioriteiten en durf te hopen. Tenslotte, beter vijftien minuten te vroeg zitten letten dan vijf minuten te laat! Mis het mooiste moment van uw leven niet! Je kan altijd hertrouwen of meerdere kinderen kopen, maar je wint misschien maar één nationale vlucht in je leven. Dus tenzij je Vandenheede, Platteeuw of Ariën heet, zou ik zeggen: let daar een beetje op!