TEAM EIJERKAMP - 1e Nat. Argenton 15.769 jonge

Pulderbos – Wat een debuutseizoen voor Team Eijerkamp in België. Evert-Jan en Hans hebben geweldige duiven op hun loft maar de heren hebben duidelijk ook een ongelofelijke neus voor duiventalent. Oliver Sabol trok naar België om zich te kunnen meten met de wereldtop, en of hij daarin geslaagd is. 

Hij begon het seizoen met een 1e en 3e prov. op Bourges 3034 oude. En dan, drie weken later deed hij wat velen onmogelijk achtten. In zijn eerste seizoen in België won hij 1e Nat. Argenton 15.386 oude (en snelste van 37.697 d.) De loftrompetten werden boven gehaald. Ondergetekende noemde Oliver “the Croatian Cannibal”. 
Bourges en Argenton bleken echter geen toevalstreffers te zijn. Oliver speelde een ijzersterk seizoen, won 7 eerste prijzen in de zone en op Sancoins won hij 2e nat. 9582 oude (1e Zone 1533 d.), geklopt in een millimetersprint tegen Roger en Nick Thys. Daarnaast speelde hij nog o.a. en 9e Nat. Argenton 22.311 jaarse (1e Zone 4300 d.), 7e Nat. Tours 4859 oude (1e Zone 679 d.), 5e La Châtre 7634 jaarse (1e Prov. 1084 d.)  Een seizoen om in te kaderen en een droomdebuut.

Afgelopen weekend werd het echter een echt duivensprookje. Oliver beleefde een déjà vu. Weer Argenton, weer een zware vlucht en weer een uitgestelde lossing. Maar vooral, ook weer hetzelfde resultaat. “Geelogers Glory”, een klein fijn duivinnetje en een van de favorieten van Oliver voor vluchten met zwaar weer, kwam zondag als raket op de klep gevlogen, talmde nog heel eventjes met binnenkomen, maar een zacht duwtje van de meester deed haar afklokken op 1178,57 m/m en hiermee klopte hij ditmaal Thys met enkele seconden, maar nog ook Kristof De Winter en Jan Van de Putte in een spurtje - de top 5 nationaal zat allemaal binnen 10 seconden van elkaar - en won zijn tweede nationale vlucht dit seizoen. Argenton bij de oude en nu Argenton bij de jonge. Een diepe buiging volstaat eigenlijk niet. Grootmeester Leo Heremans was aanwezig als letter en ging zowaar op de knieën voor Oliver.

Sabol verwachtte een zware race en dacht geen kans te maken als hij niets speciaals deed. Hij noemt het zelf de juiste combinatie van medicatie, motivatie, voeding en vooral totale inzet van de melker. Een hele week was hij in contact met duivenvriend Peter Theunis (Embregts-Theunis), wiens NPO-mix hij ook veel geeft aan de duiven, en in samenspraak met hem prepareerde hij de duiven voor deze Argenton.

Net zoals de andere jonge duiven wordt deze duif op de deur gespeeld. Ze werden 6-7 weken geleden gescheiden. Normaal laat hij de jongen nooit bij elkaar voor de vlucht en zeker niet op de dag van inkorving. Oliver had echter het idee dat hij deze week moest afwijken van zijn vaste voorbereiding om te kunnen winnen, en dus werd er nu wel getoond. Ook had hij nog wat anders achter de hand, maar dit houdt hij voor zichzelf. Niemand geeft tenslotte al zijn geheimen prijs.
Oliver wist ook dat hij een risico nam en verwachtte dat het merendeel van de duiven hier slecht op zou reageren, maar hij hoopte dat er een paar duiven goed op zouden reageren, eentje was genoeg. Het plan heeft gepakt en Oliver heeft iets geweldigs gepresteerd.

De winnende duif, een klein geschelpt duivinnetje, heeft als vader “Broer Saraly” (NL23-9173303) van R.A. Bakker en zoon. De moeder van de winnares is “Bonte Geeloger” (NL24-8208052), een 100% Willem de Bruijn-duif van het hok Eijerkamp en een dochter van de beroemde “Geeloger” (1 Nat. Asduif allround oude/jaarse KBDB) die Eijerkamp ging kopen bij Erik Limbourg, gekoppeld aan dochter “Uranus” van Willem de Bruijn.
“Geelogers Glory” is al een vijftiental keer in de mand geweest. Ze vloog 10 prijzen, maar niets echt bijzonders. Voor deze vlucht had hij echter wel verwacht dat ze een van de kanshebbers was. Normaal rijdt Oliver veel met de jongen, maar de laatste 12 weken is hij maar drie keer gaan lappen. Het verkeer rond het Antwerpse houdt hem tegen. Eén keer wilde hij naar Vilvoorde rijden, maar in Duffel moesten ze er al uit, het duurde allemaal te lang. Ze gaan zo vaak de mand in dat Oliver niet denkt dat het nodig is er veel mee te rijden.

Voor de vlucht werden ze nog behandeld tegen tricho en cocci. Sabol voert Vanrobaeys en Natural en geeft zoals eerder reeds aangegeven ook de NPO-mix van Embregts-Theunis. Hij voert de duiven tot zesmaal daags. Nooit veel, maar telkens een beetje, op die manier blijven ze geïnteresseerd in het eten. Hij begint met sportmengeling en gaat steeds wat lichter en op het einde krijgen ze nog wat snoepzaad. Het voer op de laatste dag vindt hij niet het belangrijkste. Dat gaat het verschil niet maken, dat is allemaal al lang verteerd tegen dat ze gelost worden. Het is in de dagen voorafgaand dat je moet reserves opbouwen. Ook de Brocho sprint van Schroeder werd twee keer toegediend voor de vlucht. Geef je het vaker dan werkt het niet meer aldus Sabol.
Dierenarts Stijn Rans zal niet rijk worden van Sabol. Vaak gaat hij niet langs. In Kroatië zijn geen duivendierenartsen dus moeten liefhebbers daar zelf leren hun plan te trekken. Oliver noemt het zijn mambo jambo. Hij selecteert meestal zelf de producten die hij geeft.

Oliver is natuurlijk dolblij met de overwinning en zegt zelf dat het seizoen er nu op zit en de pees eraf gaat. Een fonkeling in zijn ogen vertelt mij echter iets anders. De concurrentie kan de laatste vluchten toch maar beter op hun hoede zijn voor the Croatian Cannibal.