Liefhebber:
Ham – Er is haast niemand die zal ontkennen dat het seizoen 2026, dat ondertussen naar zijn einde loopt, het zwaarste en moeilijkste in jaren was. Zelfs voor hen die doorgaans bovenaan de tabellen pronken werd het een jaar van ups and downs, met mogelijk een donker randje. Even goed als er nu en dan mooie prijzen gewonnen werden, is het seizoenseinde achteraf gezien voor vele duivenliefhebbers meer dan welkom.
Voor de lezer klinkt dit wellicht niet als een positieve aanzet van een reportage. Toch zijn Marc Bosmans en Dirk Leekens dezelfde mening toegedaan en zal ook voorheen 2026 niet het seizoen zijn waar ze met veel plezier aan terugdenken. Bij momenten werd er evengoed sterk gespeeld op de hokken te Beverlo, met nu, in één maand tijd, de derde provinciale zege.
De winnende duiver, B23-5057250, die tegen 488 oude uit Bourges met de provinciale eer aan de haal gaat, is sowieso gene gewone. Dirk: “Het is steeds een plezier om hem te zien afkomen, altijd met veel panache, meestal uit zuidelijke richting. Nu kwam hij iets meer westelijk aangevlogen, voor Limburg nog goed op tijd blijkbaar en nationaal goed voor de 8e van 5316 oude. Twee weken voor Bourges vloog deze crack ook al de 1e prov. van 388 oude uit Tours. Vorig jaar deed hij dat op Gien tegen 572 oude en was hij primus op Bourges van 1079 d.”
De 250-23, die ondertussen de naam “Lio” meekreeg, heeft net zoals alle duiven bij Bosmans-Leekens, een stamboom die voor zich spreekt. Duiven met minder goede papieren zal men in de kolonie van Marc en Dirk trouwens niet aantreffen. Er zit waarschijnlijk geen enkele duif op het hok, of men krijgt de bevestiging dat ze afstamt van duiven waarin de oude en oorspronkelijke basislijnen verweven zitten. Wat ooit begon met stamvader Lucky Luke, daarna opgevolgd door Olympic Triple Ace, aangevuld met de allerbeste bloedlijnen uit België en Nederland en nadien als kers op de taart de inbreng van Marc Van Braband. Daar hadden we het reeds in voorgaande reportages over en mogelijk ook in deze die nog zullen volgen.
Het jaar 2026
De duivers vliegen om de twee weken nationaal. Ze trainen dit jaar verschrikkelijk hard, maar de resultaten zijn navenant niet echt bevredigend. De duivinnen doen het beter, gaan wekelijks mee en sommigen hebben dit seizoen al 6 à 7 keer een grote halve fondvlucht gevlogen. Met de jongen van de eerste reeks was het zoals op vele plaatsten. Geteisterd door periodes of weekends van hoge temperaturen werd er een te hoge prijs betaald. Met de juniors van de tweede ronde ziet de toestand er voorlopig beter uit.
Tussen de regels door hervalt het interview regelmatig naar het gespreksonderwerp waar we mee begonnen waren. Het moeilijke en harde duivenseizoen dat we dit jaar voorgeschoteld kregen. Dirk: “Aan het klimaat kunnen we op korte termijn niets meer veranderen. Ik vrees dat we hiermee verder moeten en mogelijk wordt het nog zwaarder. Het enige waar we vat op hebben is het duivenvervoer, maar dan dient er wel echt gehandeld te worden. Moderne duiventrailers met aparte verluchting en gekoelde lucht bestaan. Op de beurs van de Duivenolympiade te Maastricht in 2024 en Dortmund begin 2026 hebben we deze al kunnen bewonderen. Goedkoop zal zo’n aanhangwagen zeker niet zijn, maar ik ben van mening dat we met het juiste overleg het nodige kapitaal wel bij elkaar krijgen. En mogelijk kunnen deze opleggers mits enkele functionele aanpassingen nog beter gemaakt worden. Nu mag eigenlijk geen tijd meer verloren gaan, we moeten dat gewoon doen want ik ben er zeker van dat wij dat kunnen.”
Tot daar Marc en Dirk, ongetwijfeld nog steeds gedreven, doch momenteel ook wel een beetje ‘hittemoe’. Net zoals voor de meeste duivenliefhebbers mogen voor hen de temperaturen terug afdalen naar de normale regionen. Mogelijk worden de nationale vluchten voor de jonge duiven dan toch nog iets om naar uit te kijken. Helaas ziet het er voorlopig nog niet naar uit. Afsluitend willen we Marc en Dirk nogmaals feliciteren met wat ze telkens weer te berde brengen, tot de volgende!
Auteur:
